In Innsbruck kennen de Nederlanders elkaar allemaal wel. Het is niet dat wij ons enkel en alleen in dezelfde groepjes begeven, maar de wegen lijken elkaar altijd wel te kruisen. Ook met: Kevin Ignacia, ik zie hem al een aantal jaren goedlachs voorbij snowboarden. Hij valt op, omdat hij ook behoorlijk goed is in snowboarden. Daarnaast valt vooral zijn persoonlijkheid op. Hij is altijd heel erg vrolijk, maakt voortdurend grappen en lijkt echt te genieten van het leven. Ik zou zelf ook wel wat meer zo in het leven willen staan, dus misschien kan ik wat van Kevin leren. We beginnen dit interview op een vrij willekeurig moment als we het hebben over zijn toekomstplannen.   

Liever rond de grote stad 

Op een snelle vraag wat hij met zijn toekomst wil gaan doen geeft Kevin kort antwoord: “Ik wil weer gaan hovenieren.” Kevin heeft eerder een winterseizoen in Mayerhofen doorgebracht en bij terugkomst in Nederland moest hij een baan zoeken. Via het uitzendbureau was er toen direct hoveniers werk beschikbaar. 

In de huidige situatie waarin hij Mayerhofen heeft ingeruild voor Innsbruck en regelmatig is te vinden op de Nordkette, is hij werkzaam in Kater Noster (restaurant/ bar). Lachend verteld Kevin dat hij vooral werkt in de bediening, achter de bar en drankjes staat te mixen. “Af en toe pak ik er zelf dan ook maar eentje. Maar als ik niet aan het werk ben ga ik graag met de boys koffietjes drinken in de stad of  ’s avonds een cafeetje pakken.” 

Kevin heeft in het seizoen dat hij in Mayrhofen doorbracht gemerkt dat het stadse hem beter ligt. In dat seizoen ging hij steeds vaker ‘chillen met de homies’ die in Innsbruck woonde of nog wonen. Omdat hij zelf waarschijnlijk uit een stad komt in Nederland was Mayrhofen voor hem niet echt een ‘sicke’ plek. “Vond het vooral klein en iedereen kent elkaar daar, daarnaast heb je dan alleen het Penken park om te cruisen. Wat wel leuk was maar wat afwisseling is gewoon beter.” 

Op dit moment is Kevin niet bepaalt meer een seizoens-toerist, maar woont full time in Innsbruck. De hoofdreden dat hij zijn standplaats tegenwoordig hier heeft, ligt simpelweg aan het feit dat hij hier meer en beter kan snowboarden. 

Verplicht tot snowboarden 

In mijn ogen is Kevin een goede snowboarder en zoals vele Nederlanders tegenwoordig liggen de belangrijkste meters in één van de oversized koelkasten in Nederland. Op zijn vijftiende werd hij samen met zijn broertje, Djeno, ‘verplicht’ door zijn moeder om te gaan snowboarden. Voorgaande jaren hadden ze altijd geskied. Maar toen zijn moeder een voucher won voor 2 personen een uur gratis les, was het simpelweg tijd om te gaan snowboarden. Dat eerste uurtje was op de borstelbaan Bergschenhoek, waarna hij verder is gegaan bij de Uithof. Uiteindelijk is hij nu dus naar Innsbruck verhuist om te snowboarden, heeft hier werk gevonden en is daardoor een beetje blijven hangen. “En dat terwijl ik toen nog tegen mijn moeder zei dat ik skiën wel prima vond, maar ja, die voucher moest gebruikt worden en Djeno en ik waren de enige kandidaten (haha).” 

Zijn moeder wilde dus eigenlijk dat hij ermee begon, waardoor ik hem nu regelmatig met de grotere namen uit het Europese circuit zie snowboarden. Hij krijgt ondertussen steeds meer erkenning voor zijn rijden, wat hij ook verdient. Hij heeft nooit echt meegedaan aan de traditionele wedstrijden. Hij was eerder de gast die ging voor de jam sessions en events waar hij vooral technische trucjes liet zien omdat hij gewoon niet wilde vallen. Terwijl andere meer bezig waren met het betere smijt werk. De eerste sponsor die wel wat in Kevin zag was Mike Trapp van Stairss distribution. Die bood een sponsordeal met Libtech snowboards aan. “Dat was mijn eerste sponsor, ik was mega hyped man.” Zelf begrijp ik goed wat hij bedoelt met dat gevoel. Mike heeft mij namelijk ook ooit geholpen aan een sponsor deal. Persoonlijk ben ik blij dat er in het Nederlandse snowboardwereldje zulke mensen zijn. 

Door het feit dat Kevin is verhuisd naar Innsbruck en Mike de Nederlandse importeur is, maakte de samenwerking tussen beide wat lastig. Uiteraard heeft dat volgens Kevin ook te maken met de coverage en zichtbaarheid wat hij nog maar beperkt in Nederland had. 

 Nieuwe sponsor, nieuwe stappen 

Sinds deze winter rijdt Kevin voor het snowboardmerk K2, waar hij nu voor uitkomt op Europees niveau. Hij heeft op snowboardgebied naar eigen zeggen zijn eerste doel (sponsorcontract) al bereikt, want dat leek hem gewoon vet. In gesprekken met sponsoren is hem verteld dat hij er nog meer uit kan halen.   

Hovenieren in Innsbruck 

In zijn hoofd zijn dus al wel plannen gevormd maar niet specifiek in het snowboarden. Hij bekijkt graag de mogelijkheden om eerst als hovenier in Innsbruck aan de gang te gaan. Op die manier is het mogelijk om in de winter zoveel mogelijk te blijven snowboarden want dat is naar zijn mening wel chill. Later is wellicht München een optie, want Innsbruck is in de toekomst mogelijk te klein voor de dromen van de hovenier Kevin. 

Zijn toekomst ziet hij duidelijk niet binnen de snowboard industrie. Niet op de laatste plaats omdat hij het niet ziet zitten om alleen maar met en rond snowboarden bezig te zijn. “Een beetje contrast in mijn leven is wel gewenst.” 

Bad vibes vanuit ouderen 

Kevin is geadopteerd en heeft hierdoor twee moeders. Hij komt zelf uit Nederland maar zijn vader is Antiliaan. Hij merkt op dat dit wat bad vibes oplevert van vooral oudere mensen. Op de berg heeft hij er echter geen last van, waar hij negentig procent van de tijd naar muziek luistert en dus weinig meekrijgt van wat er precies om hem heen gebeurt. Maar binnen de skate/snowboard community in Innsbruck zit het mede door de vele jongeren hoofdzakelijk goed. Door het verschil van mindset tussen de jongere en oudere merkt Kevin dat het racisme een beetje oubollig aan het worden is. Kevin blijft er allemaal maar zijn positieve zelf onder en is nooit chagrijnig. “Ik ben gewoon altijd tevreden en blij. Ik zie bijna overal de lol van in en lach om alles. Ik ben vrij snel entertained. Er hoeft gewoon maar iets kleins te gebeuren en dat kan mijn dag echt goed maken.” 

Tekst en Beeld: Hidde Hageman | SNOW