De ochtendzon die over de rand van de bergkam kruipt, een lege piste onder je, het geluid van ski’s die zich vastbijten in een maagdelijk ribbeltjes- profiel: wie vroeg genoeg opstaat om met de eerste gondel de Zillertaler skiberg Ahorn op te gaan beleeft gegarandeerd onvergetelijke momenten. Je hebt van die magische nauwelijks te bevatten momenten. Momenten die zich met name in de bergen kunnen voordoen. Althans, als er je een beetje moeite voor wilt doen. Zoals Johannes en Leonie, die al om kwart voor acht ’s ochtends uit de gondel van de Mayrhofner Ahornbahn stappen. Direct kippenvel. Niet van de kou, maar vanwege de prachtige witte wereld hier. Vergeten is die irritante wekker. Vergeten is ook de vreemde ervaring om in het halfduister op skischoenen door het dorp te lopen.
Want nu staan ze op de berg. Geen wolkje te bekennen. Rondom koesteren de toppen van de bergen zich voorzichtig in de eerste zonnestralen van de dag. Om half acht is de gondel vertrokken. Het aanbod heet MorgenSport, Duits voor ochtendsport. Toen Johannes en Leonie instapten hadden ze eigenlijk geen idee hoe indrukwekkend de bergwereld er zo vroeg uit zou zien. Maar nu denken ze er niet eens aan in hun ski’s te stappen, zo betoverd zijn ze. In plaats daarvan lopen ze door krakende sneeuw. Voorzichtig, om de stilte niet te verstoren.
GEHYPNOTISEERD DOOR DE SCHOONHEID
Naast hen staat een jong stel uit Duitsland, en zij fluistert tegen hem: “Echt… alleen deze sfeer al maakt onze hele vakantie de moeite waard”. Het Zillertaler ochtendgloren maakt indruk. Johannes en Leonie kijken elkaar aan. Ze ervaren hetzelfde; de sfeer hierboven doet wat met je. Maar dan stappen ze toch in hun bindingen en halen ze, voordat ze zachtjes afzetten, nog eenmaal diep adem. Nog steeds zonder enig idee hoe perfect de afdaling gaat worden, dat de droom van elke skiër hier en nu werkelijkheid wordt. “Wow, wat kicken dit!”, roept Johannes.
De eerste bochten maken ze bewust niet te snel. Om het gevoel te hebben van elke seconde te genieten. De piste is grandioos geprepareerd, een eindeloos tapijt van door de pistebully achtergelaten ribbels. Nog geen spoor te zien. Geen hobbel, geen sneeuwhoop, geen ijsplaat. Alleen maar dit maagdelijke sneeuwtapijt, dat door z’n voortreffelijke structuur de zekerheid geeft dat je niks fout kunt doen. Alsof ze de beste skiërs ter wereld zijn. Dat zijn ze natuurlijk niet. Maar waarschijnlijk wel de meest gelukkige.
Lees verder in de huidige editie #2502 van SNOW Magazine, vanaf nu verkrijgbaar in de winkel of bestel deze editie via deze link en het magazine wordt naar je opgestuurd.
