‘Dit is vet toch?’
Glenn de Blois, 26-jarige snowboardcrosser  

Snowboardcrosser Glenn de Blois (26) is niet bepaald een dertien-in-een-dozijntopsporter. Hij werkte jarenlang tot wel 90 uur per week naast zijn carrière. Wat hij dan deed? “Van alles: pizza’s bakken, in de kas helpen, surfles geven.” Want ja, hij moest wel. “Een volledig seizoen snowboarden kost veel geld.” Dat vond hij niet per se erg. “Nee, iedereen moet toch hard werken voor zijn geld?” 

Vier jaar geleden greep hij nét naast een ticket voor Pyeongchang. “Ja, dat was klote.” Nu kwalificeerde hij zich vorig jaar januari al, door een wereldbeker te winnen. “Vet toch om als snowboarder uit zo’n klein wintersportland mee te doen?” 

Hij merkt dat de media-aandacht richting de Olympische Spelen van februari groeit en groeit. “Ik vind het wel leuk hoor, maar die had eigenlijk jaren geleden al moeten komen. Dan had ik misschien wat meer geld gesponsord gekregen en kon ik me eerder volledig focussen op de sport.” Nu kan hij dat pas twee jaar. En dat is toch wel lekker, erkent hij. “Ik merk dat je in die jaren met sprongen vooruitgaat. Je hebt tijd om te rusten, te herstellen en je op te laden voor je training of wedstrijd.”  

Zijn concurrenten konden dat al veel langer. Of eigenlijk concullega’s, want De Blois trainde in het verleden onder andere mee met het Zwitserse en Britse team. Hij komt uit Delft, maar woont sinds zijn zeventiende ‘s winters in de Oostenrijkse Alpen.  


In de snowboardcross komt volgens hem alles samen: de snelheid, behendigheid, explosiviteit. “En je bent niet afhankelijk van een jury.” Hij hoopt in Peking op een plek bij de beste 8. “Maar het is niet te voorspellen. Je kan nog zo lekker gaan, maar als je net aangetikt wordt door een tegenstander, is alles voorbij. Ik hoop gewoon een heel goede dag te hebben.” Een droom heeft hij niet. “Nee, dromen doe je ‘s nachts. Dit is gewoon wat ik leuk vind om te doen.”
 

Tekst: Tim van Boxtel | SNOW

Beeld: Andrea Bruno Diodato & TeamNL